Çocuk Gürültüsü – Ayaküstü Muhabbet #2

Çocuk yetiştirmek konusunda biraz konuşacağım. Aslında çocuk yetiştirmekten değil, bugün ekşi sözlükte gördüğüm bir başlıktan sonra, aslında böyle bir podcast çekmek aklıma geldi. Şöyle ki başlık şu aslında; “Alt komşumdan dayak yedim” diye bir başlık.

Bir çocuklu vatandaş, çocuklarının gürültü yapmasından dolayı, alt komşusunun kendisini darp etmesinden dert yanıyor, bunun için ne yapabilirim diye soruyor.

Covid sebebiyle evlerde yaşadığımız bugünlerde işlerimiz de evlere taşındı. Önceden beridir uzaktan çalışanları hariç tutarak söylüyorum; yeni yeni, insanlar artık evlerinden çalışmayı yeni normal haline getirdiler. Bu dönem de, özellikle çocuklu aileler için büyük sıkıntılar ortaya çıktı. Zaten çocuklu ailelerin evden çalışması büyük bir problem. Özellikle bugüne kadar evden çalışma için , herhangi bir hazırlık yapmamış, çocuklarını böyle yetiştirmemiş kişiler için çok daha büyük problemler ortaya çıkıyor.

Çocuk en nihayetinde, iş yaptığınızın farkında olamayacaktır. Siz ne kadar uyarsanız da, söyleseniz de. Eğer çocuk uzun süredir bu konuda uyarı almıyorsa, iki gün, üç gün, bir hafta boyunca çocuğa; “Çocuğun ben çalışırken yanıma gelme” demeniz çocuk için çok bir anlam ifade etmeyecektir. Hatta çok yanlış anlaya dabilir. Siz çocuğa bu yüzden kızamazsınız, bağıramazsınız. İş yaparken yanınıza geliyor diye.

Velhasılkelam, konuya dönecek olursam; Çocukların gürültü yapması aslında konu. Bu, evlerde çalışmaya başlayınca daha fazla ortaya çıktı bu konu. Artık çocuklar okula gitmedikleri için, daha fazla evdeler ve insanlar da evde çalışıyorlar, zaten bir sürü sıkıntı var. Bir de çocuksuz ailelerin, çocuklu ailelerden duyduğu rahatsızlık var.

Baktığınız zaman şöyle tepkiler ortaya çıkıyor; “çocuğuna sahip çık”, “çocuğunu iyi yetiştir”, “çocuğunu sustur”. Ancak maalesef çocuk yetiştirmek böyle bir şey değil. Çocuk, bir köpek gibi, otur deyince otur, kalk deyince kalk diye eğitebileceğiniz bir varlık değil. Siz ne kadar iyi eğitim verirseniz verin, ne kadar üstüne düşerseniz düşün. Çocuk haytalık yapmak isteyecektir. Haytalık yapacağı zamanlar olacaktır.

Her çocuk da bir değil. Kimi çocuk çok sessiz ve sakin olabilir. Tek başına saatlerce oynayabilir, hiç gürültü yapmaz. Benim çocukluğum tamamen böyle geçti. Tek başıma saatlerce hatta günlerce oynayabilirdim. Hiç bir arkadaşım çoğu zaman da yoktu. Karakterim böyleydi. Çok sessiz ve sakin bir çocuktum. Ancak bazı çocuklar tam aksine, gürültü yapmak isteyecektirler. Gürültü yapmak değil aslında amaçları. Hareket etmek, aktif olmak, canlı olmak istiyor çocuklar. Bu sebeple evin içinde koşturabilirler, gürültülü oyunlar oynayabilirler, kimi zaman bağırabilirler ve siz ne yaparsanız yapın, o çocuğu sessiz, sakin, uslu köşede oturan bir çocuk haline çeviremezsiniz. Çünkü çocuğun karakteri odur. Kimi çocuk böyledir.

Bunu, çocuksuz aileler, maalesef, maalesef idrak etmekte çok zorlanıyorlar. “Ne olabilir ki?”, “Çocuğuma sus derim susar” zannediyorlar.

Çocuk sus deyince, susabilecek bir varlık değil. Bu sebeple, toplum olarak bizim yapmamız gereken şey; bu dönemde ve inşallah ilerleyen dönemlerde, çocuklu ailelere biraz daha imtiyaz göstermek olucaktır.

Çünkü çocuklar, çok aşırı gürültü yaptığı zaman çıkıp komşunuza; “Komşucuğum, şu durum var, hastam var, çocuğum uyuyor, bişey, birazcık çocuğa dikkat eder misin?” dediğiniz zaman, komşunuz muhakkak ki çocuğunu uyaracaktır. Komşudan komşuya değişiyor evet, çok umursamaz komşular olabilir ama, yine de sizin çıkıp, üst komşuyla kavga etmenizi gerektirecek bir durum değil.

Çok dayanılmaz bir hale bürünebilir bu durum. Ama elinizden hiç bir şey gelmez. Çünkü o çocuk büyüyünce topluma karışacak. Siz gidip o çocuğu dövdüğünüzde elinize bir şey geçmeyecek. O çocuğun annesini dövdüğünüzde elinize bir şey geçmeyecek. Aksine o çocuğa travma yaşatıp, daha kötü bir karakter oluşturmasına sebep olacaksınız.

Bu sebeple, ufak bir rica; Lütfen, bu dönemlerde biraz daha anlayışlı, biraz daha dikkatli olmaya özen gösterin. Çocuklu aileler için uyarım; çocuklarınızı daha sık uyarın. Ama şiddetle değil, sevgiyle. Çocuklara neden gürültü yapmaması gerektiğini anlatmaya çalışarak. Tabi ki çoğu zaman anlamayacaklardır. Ancak siz anlatmaya devam etmek zorundasınız.

Çocuksuz ailelere şunu diyebiliyorum; Lütfen lütfen lütfen, çocukları olduğu gibi kabullenin. Çocuk çocuktur. Sizin sandığınız gibi, çocuk büyütmek, köpek eğitmek gibi bir şey değil maalesef.

#tr #podcast